Latihan cetak

Ringkasan bab

Perlembagaan Persekutuan ialah dokumen undang-undang bertulis yang menjadi teras sistem pemerintahan negara. Ia digubal berasaskan undang-undang negeri Melayu yang sedia ada serta tambahan unsur baharu, dan mempunyai ciri tradisional dan moden yang menjadikannya unik. Perlembagaan ini berkuat kuasa seiring dengan kemerdekaan pada 31 Ogos 1957, lalu dipinda mengikut keperluan semasa negara. m/s 20

2.1 Latar belakang sejarah

Perlembagaan merupakan undang-undang tertinggi sebagai teras pemerintahan sesebuah negara. Sebelum kedatangan British, negara kita diperintah berdasarkan pemerintahan beraja, dan pada zaman British raja terus diterima sebagai pemerintah berdaulat. m/s 22 Perlembagaan Persekutuan berasaskan nilai tradisi Kesultanan Melayu, kemudian beberapa prinsip undang-undang Inggeris disesuaikan dengan nilai tempatan. Dalam undang-undang negeri Melayu, raja ialah pemerintah, rakyat memberikan ketaatsetiaan, dan undang-undang serta sistem pemerintahan ditentukan oleh raja. m/s 22 Hukum Kanun Melaka dan Undang-Undang Laut Melaka mempengaruhi undang-undang bertulis negeri lain seperti Hukum Kanun Pahang, Undang-Undang Kedah, Undang-Undang Johor dan Undang-Undang 99 Perak. m/s 22 Undang-undang ini terus berubah selaras dengan perkembangan masyarakat sehingga undang-undang dari barat diperkenalkan sekitar awal abad ke-19. m/s 23

British memperkenalkan Charter of Justice di Negeri-negeri Selat (NNS); hanya piagam yang sesuai untuk NNS diguna pakai, contohnya Charter of Justice 1807. Sarawak pula mempunyai The Sarawak Application of Laws Ordinance 1949, manakala Sabah mempunyai Sabah Application of Laws Ordinance 1951. m/s 23 Di Sarawak, C. V. Brooke selaku Rajah of Sarawak mengeluarkan Proclamation of Sarawak Constitution di Kuching pada 31 March 1941 untuk memperingati seratus tahun pemerintahan Brooke; pembaharuan perlembagaan ini bertujuan menggantikan pemerintahan mutlak (Absolute Rule) dengan kerajaan berasaskan prinsip demokrasi. m/s 23 Matlamat Charter of Justice di Melaka, Pulau Pinang dan Singapura adalah untuk melindungi penduduk asal daripada penindasan dan ketidakadilan. Terdapat tiga piagam: Charter of Justice I (1807) mewujudkan mahkamah di Pulau Pinang, Charter of Justice II (1826) menyatukan mahkamah di Singapura, Melaka dan Pulau Pinang, manakala Charter of Justice III (1855) mewujudkan Mahkamah Singapura dan Melaka serta Mahkamah Pulau Pinang. m/s 24 Pada bulan Ogos 1956, Perlembagaan Sarawak memberikan kuasa membuat undang-undang kepada Council Negri yang mengandungi 45 orang ahli, manakala Majlis Tertinggi dipengerusikan oleh Gabenor bersama Ketua Setiausaha, Setiausaha Kewangan dan Peguam Negara. Di Sabah, Majlis Undangan dan Majlis Kerja ditubuhkan pada tahun 1950, dan Majlis Undangan memberikan kuasa kepada Gabenor untuk menggubal undang-undang. m/s 24 Selepas merdeka, institusi beraja diteruskan, dan Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu 1957 menjadi asas sistem Raja Berperlembagaan dan Demokrasi Berparlimen. m/s 24

2.2 Sejarah penggubalan

Sejarah penggubalan Perlembagaan Persekutuan bermula pada tahun 1877 hingga tahun 1957. Di Malaysia, badan perundangan yang berkuasa penuh membentuk undang-undang negara dinamakan Parlimen. Sejak merdeka, ahli Parlimen memainkan peranan meminda perlembagaan bagi menegakkan kedaulatan negara, dan kita perlu menghargai jasa pemimpin yang berusaha mengekalkannya. m/s 25 Mesyuarat pertama Majlis Negeri Perak pada tahun 1877, yang dipengerusikan oleh Raja Muda Yusuf, menjadi titik tolak pembentukan undang-undang negara. Peranan menggubal undang-undang yang sama kemudiannya dimainkan oleh semua Majlis Negeri di negeri Melayu yang lain. m/s 25

Pada tahun 1946, undang-undang di NNS digubal oleh Majlis Undangan Negeri, di Negeri-negeri Melayu Bersekutu (NNMB) oleh Majlis Persekutuan, dan di Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu (NNMTB) oleh Majlis Negeri. Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948 pula menjadi titik penting pembentukan sebuah Persekutuan yang terdiri daripada negeri-negeri Melayu, Melaka dan Pulau Pinang, merangkumi pentadbiran, kuasa raja Melayu, perundangan dan kewarganegaraan. m/s 26 Akhirnya, Suruhanjaya Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu atau Suruhanjaya Reid menghasilkan Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu 1957 yang bermodelkan Westminster dari Britain dan berkuat kuasa sejurus selepas kemerdekaan pada 31 Ogos 1957. m/s 27 Terma rujukannya ialah Kerajaan Persekutuan yang kukuh, jaminan kedudukan Raja-raja Melayu, kedudukan istimewa orang Melayu dan kepentingan sah kaum lain, Parlimen dua Dewan (Dewan Rakyat dan Dewan Negara), serta kewarganegaraan yang sama. m/s 27

2.3 Ciri utama

Perlembagaan mempunyai dua ciri utama, iaitu tradisional dan moden, yang diperlukan bagi kestabilan serta kemajuan negara. Ciri tradisional pertama ialah pemerintahan beraja: selepas merdeka, Yang di-Pertuan Agong menjadi pemerintah tertinggi negara dengan kuasa mengampun dan menangguhkan hukuman serta membuat pelantikan jawatan utama negara. m/s 28 Pada peringkat negeri, raja menjalankan kuasa eksekutif melalui nasihat Majlis Mesyuarat Negeri dan dikenali sebagai tonggak kehormatan dan keadilan yang mengurniakan anugerah serta bintang kehormat. m/s 28 Ciri tradisional lain ialah agama Islam, yang terletak di bawah kuasa raja di negeri masing-masing atau di bawah Yang di-Pertuan Agong bagi Wilayah Persekutuan dan negeri tidak beraja. Bahasa Melayu pula menjadi bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi, manakala Yang di-Pertuan Agong memelihara kedudukan istimewa orang Melayu dan bumiputera Sarawak dan Sabah serta kepentingan sah kaum lain. m/s 29

Ciri moden pula termasuk sistem Kerajaan Persekutuan, iaitu Kerajaan Persekutuan dan Kerajaan Negeri diberi kuasa dalam bidang tertentu, manakala Sarawak dan Sabah diberi beberapa autonomi. Kewarganegaraan Persekutuan mula diperkenalkan pada tahun 1948 melalui Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu; sebelum itu rakyat dikategorikan sebagai rakyat raja, atau mendapat kerakyatan British jika dilahirkan di Melaka atau Pulau Pinang. m/s 28 Sistem Demokrasi Berparlimen berasaskan pilihan raya umum pada tahun 1955, dan Suruhanjaya Pilihan Raya ditubuhkan supaya pilihan raya persekutuan dan negeri dapat dijalankan dengan adil. Pilihan raya persekutuan memilih wakil bagi membentuk Kerajaan Persekutuan, manakala pilihan raya negeri memilih wakil untuk membentuk Kerajaan Negeri. m/s 29 Sebelum pembentukan Malaysia, Sarawak dan Sabah mempunyai sistem pemilihan secara tidak langsung. Sabah menggantikan sistem ini pada tahun 1967, apabila Dewan Undangan Negeri dibubarkan dan pemilihan secara pilihan raya diadakan, manakala pemilihan melalui pilihan raya di Sarawak diadakan mulai tahun 1969. m/s 29

2.4 Pindaan 1963 dan 1965

Perlembagaan Tanah Melayu 1957 menjadi asas Perlembagaan Persekutuan Malaysia 1963 apabila Persekutuan Tanah Melayu, Sarawak, Sabah dan Singapura bergabung. Pindaan 1963 dibuat dengan memasukkan klausa baharu dan melibatkan tiga perkara: struktur Mahkamah Atasan, pembentukan Mahkamah Tinggi Borneo dan jawatan Yang di-Pertua Negeri. m/s 30 Sebelum itu, Perlembagaan 1957 menetapkan struktur Mahkamah Atasan mengikut model Mahkamah Tertinggi England, iaitu Mahkamah Atasan dan Mahkamah Rayuan. Apabila Malaysia dibentuk, Mahkamah Persekutuan diwujudkan bersama tiga buah Mahkamah Atasan di Persekutuan Tanah Melayu, di Sarawak dan Sabah, serta di Singapura; ia boleh mendengar persoalan perlembagaan dan pertikaian antara Kerajaan Persekutuan dengan Kerajaan Negeri. m/s 30 Mahkamah Tinggi Borneo menguruskan soal kehakiman di Sarawak dan Sabah, dan jawatan Ketua Hakim Borneo diwujudkan pada tahun 1963 dengan berpusat di Kuching; menjelang tahun 1994, namanya diubah kepada Ketua Hakim Sarawak dan Sabah. m/s 30 Sarawak dan Sabah pula diketuai oleh Yang di-Pertua Negeri yang dilantik oleh Yang di-Pertuan Agong; Yang di-Pertua Negeri perlu mengikut nasihat Majlis Tertinggi bagi Sarawak dan Kabinet Negeri bagi Sabah. m/s 31

Pada 7 Ogos 1965, Tunku Abdul Rahman Putra al-Haj selaku Perdana Menteri Malaysia pertama membawa usul pindaan Singapura di Parlimen. Parlimen meluluskan usul ini, lalu Singapura keluar daripada Malaysia dan semua perkara berkaitan dengan Singapura, seperti imigresen, kewangan, hubungan luar negara dan pertahanan, dimansuhkan dalam perlembagaan. m/s 31 Sebagai rakyat Malaysia, kita bertanggungjawab mempertahankan perlembagaan demi kedaulatan negara. m/s 31